مسافر...

حتما قبول دارید که آدما با خاطره ها زندگی می کنن.
این روزا ذهن من پر شده از خاطره های تلخ و شیرین.
مدتی هست که خیلی از چیزای مورد علاقه ی من ، دارن به خاطره بدل می شن و این برام یه کم سخته.
نمی خوام نوشته های خودمو رد کنم. چون واقعا باور دارم با توکل به خدا همه چیز درست می شه .
اما نمی دونم چرا من باید توی یه مدت کوتاه با چند وداع روبرو باشم؟؟؟؟
البته خدا رو شکر می کنم که این وداع ابدی نیست و البته امیدوارم هرگز این جور نباشه!!
من فقط می تونم برای همه ی اونایی که می رن و قصد سفر می کنن ، آرزوی سفری بی خطر و موفقیت در هدف و کارشون رو داشته باشم.
همچنین امیدوارم زندگی ای سرشار از شادی و زیبایی داشته باشن. و از خدا می خوام همراه و پناهی گرم براشون باشه تا در سایه ی محبت پروردگار، همواره خوشبخت و سعادتمند زندگی کنن.
آرزو می کنم که در بازگشت، دست پر، سربلند و خالی از هر گونه پشیمانی ، تداعی گر سلامی دوباره باشن.

/ 2 نظر / 11 بازدید
آرش

هر سلامی يک خداحافظی داره و به قول شاعر: عجب رسميه ... رسم زمونه .. قصه برگ و باد خزونه (البته انشاء الله ما فصل خزون عزيزامون رونبينيم) ... ميرن آدمها ... از اونها فقط ... خاطره هاشون ... به ياد می مونه.

masih

سلام. اين شايد جواب خوبی برای خداحافظ باشه