سایبان عشق را چشم و چراغی چون تو بس....خانه ی این سینه را زیبای باغی چون تو بس........یارب این دنیای پر احساس را جانی بده....سایبان عشق را هر لحظه مهمانی بده........در نگاه دوستان پر میشود منزل ز نور....مهربانان پر کنید این خانه را از شوق و شور

مشخصات

سارا

سایبان عشق، پناهی برای نوشته‌های گاه گاه من، از هر چیز و هر کجا، هر زمان و هر مکان، گاه دل نوشته‌های ادبی و گاه درد دل‌های روزانه، دفتریست که از پنجم آذر ماه سال 82 باز شده و تا هستم و سدّی نیست گشوده خواهد بود.


 

پیوندهای مرتبط صفحه نخست عناوین مطالب گذشته
ایمیل مدیر وبلاگ گوگل پلاس
اینستاگرام
فیسبوک
توييتر

دسته بندی موضوعی عمومی
ادبی
شعر
عاشقانه
اجتماعی
سالگردها
خانوادگی
دانشگاه
کتاب
سفرنامه
شهر من شیراز
اساتید
فیلم
ورزشی
آموزش بافتنی
گل و گیاه

اضافه به علاقمندی ها
صفحه خانگی شود

مطالب اخیر

خوبم، تو باور کن!
پرنده ی قفس
یگانه آرزو
غم عشق
سال‌ها پیش از این...
پایان زمستان
آموزش بافت سوییشرت یا بلوز بچگانه با مدل خوشه گندم
وداعی تلخ...
مراقبت و نگهداری از گیاه هاورتسیا (Haworthia Succulent)
هراس زمستانی

بايگاني

آبان ٩٥ شهریور ٩٥ امرداد ٩٥ خرداد ٩٥ اسفند ٩٤ مهر ٩٤ امرداد ٩٤ خرداد ٩٤ اسفند ٩۳ بهمن ٩۳ آبان ٩۳ تیر ٩۳ خرداد ٩۳ اسفند ٩٢ بهمن ٩٢ دی ٩٢ آذر ٩٢ آبان ٩٢ مهر ٩٢ تیر ٩٢ اردیبهشت ٩٢ فروردین ٩٢ اسفند ٩۱ دی ٩۱ آذر ٩۱ آبان ٩۱ مهر ٩۱ شهریور ٩۱ امرداد ٩۱ تیر ٩۱ خرداد ٩۱ اردیبهشت ٩۱ فروردین ٩۱ اسفند ٩٠ بهمن ٩٠ دی ٩٠ آذر ٩٠ آبان ٩٠ مهر ٩٠ شهریور ٩٠ امرداد ٩٠ تیر ٩٠ خرداد ٩٠ اردیبهشت ٩٠ فروردین ٩٠ اسفند ۸٩ بهمن ۸٩ دی ۸٩ مهر ۸٩ شهریور ۸٩ امرداد ۸٩ تیر ۸٩ اردیبهشت ۸٩ اسفند ۸۸ بهمن ۸۸ آذر ۸۸ آبان ۸۸ مهر ۸۸ شهریور ۸۸ امرداد ۸۸ تیر ۸۸ خرداد ۸۸ اردیبهشت ۸۸ فروردین ۸۸ اسفند ۸٧ بهمن ۸٧ دی ۸٧ آذر ۸٧ آبان ۸٧ مهر ۸٧ شهریور ۸٧ امرداد ۸٧ تیر ۸٧ خرداد ۸٧ اردیبهشت ۸٧ فروردین ۸٧ اسفند ۸٦ بهمن ۸٦ دی ۸٦ آبان ۸٦ مهر ۸٦ شهریور ۸٦ امرداد ۸٦ تیر ۸٦ خرداد ۸٦ اردیبهشت ۸٦ فروردین ۸٦ اسفند ۸٥ بهمن ۸٥ دی ۸٥ آذر ۸٥ آبان ۸٥ مهر ۸٥ شهریور ۸٥ امرداد ۸٥ تیر ۸٥ خرداد ۸٥ اردیبهشت ۸٥ فروردین ۸٥ اسفند ۸٤ بهمن ۸٤ دی ۸٤ آذر ۸٤ آبان ۸٤ مهر ۸٤ شهریور ۸٤ امرداد ۸٤ تیر ۸٤ خرداد ۸٤ اردیبهشت ۸٤ فروردین ۸٤ اسفند ۸۳ بهمن ۸۳ دی ۸۳ آذر ۸۳ آبان ۸۳ مهر ۸۳ شهریور ۸۳ امرداد ۸۳ تیر ۸۳ خرداد ۸۳ اردیبهشت ۸۳ فروردین ۸۳ اسفند ۸٢ بهمن ۸٢ دی ۸٢ آذر ۸٢

آمار وبلاگ



  rss 2.0  

طراح قالب سارا (سايبان عشق)

یکشنبه ۱٤ خرداد ۱۳۸٥

الهه ی عشق!

آبي ترين آسمان...

دريايي ترين دل...

پر ترانه ترين لبخند...

وه كه چه عاشقانه مي نگارمت در دل

و چه زيباست وسعت سبز وجودت!

احساس در مي ماند از بيان نيكوييت و عشق فروميشكند در برابر اوج محبتت!

گاه حس مي كنم عاشق واقعي تويي! و تنها تو! كه چون تويي هرگز نخواهد بود!

من ذره اي از وجودي عاشقم. قطره اي تنها بي رمق. در تو جان مي گيرم كه قطره با دريا زنده است!

مهر تويي، محبت تويي، علاقه و عشق تويي، دوست داشتن نيز! حتي زندگي! دليل بودن! و هرچه در تصور بگنجد!

لغت نامه ها تمام اين واژه ها را در تو خلاصه خواهند كرد! چون جز تو معنايي دگر نخواهند يافت.

بي تو زندگي را دوست ندارم. بي تو هيچ كس و هيچ كجا را نيز دوست ندارم!

بي تو ديدگان را نمي خواهم كه ديدن روي ماهت ز تماشاي دو جهان ارزنده تر!

بي تو زبان گفتار نمي خواهم كه جز از وصف تو گفتن بر من حرام!

بي تو گوشي براي شنيدن نمي خواهم كه سخنان تو از هزار آواز آسمان ها و هزار سخن زيبا شنيدني تر!

بي تو دستي براي عمل نمي خواهم كه دستانم بي محبت دستان تو بي توان!

بي تو پايي براي پيمودن نمي خواهم كه توان پيمودنم تو!

بي تو قلبي براي تپيدن در سينه ام نخواهد ماند كه نفس هاي تو نبض زندگانيم!

بي تو ذهني براي انديشيدن نمي ماند كه تنها انديشه ام تويي!

و من عاشق خواهم بود. هرچند هنوز تو عاشق تري!

و قلبم براي تو خواهد تپيد . هرچند تو خداي محبتي!

دوستت دارم و بي تو دلي براي عشق ورزيدن نمي خواهم كه دلم بي دلبري چون تو براي هميشه مرده باد!

آري! بي تو اين دل مرده باد!

پدر! واژه ي بي كران محبت! حقيقت هميشگي علاقه و راهبر راه زندگي!

مادر! عمق بي نهايت عشق! فرشته ي مهربان نوازشگر و التيام اندوه دل!

ساده تر بگويم! الهه ي عشق!

و من...

تا هميشه كودك...

تا هميشه كوچك...

تا هميشه نيازمند...

و تا ابد دلبسته!

+ نویسنده : سارا ; ساعت ۱:٤٦ ‎ق.ظ - چاپ مطلب

پيام هاي ديگران()

سه‌شنبه ٢ خرداد ۱۳۸٥

فرصتی برای گفتگو!

سلام.

قبل از گفتن هر حرفي با مريم خانم دوست خوب افغانيمون كه واسه ي پست قبلي وبلاگم پيام داده بود چند كلمه اي حرف دارم. نمي دونم مي خونه يا نه اما اميدوارم كه بخونه!

مريم خانم، من هرگز به هيچ ملت و مليتي توهين نكردم و نمي كنم. خصوصا كه دوستاي خيلي خوبي دارم كه ايراني نيستن و بهشون افتخار مي كنم. من اگر چيزيم گفتم به جمع نگفتم بلكه به فرد گفتم! اگر كمي دقت كرده بودي مي فهميدي. من تعصب به خرج نمي دم و حرف تو رو تصديق مي كنم كه در هر مليتي خوب و بد وجود داره. ايراني هايي هم هستن كه از هزار هزار انسان بد بدترن! شايد گاهي وقتا براي اونا كريه ترين القاب كم باشه! بنابراين نوشته ي منو توهين تلقي نكن! من از طرف همه ي مردم ايران از تو و هموطنات عذر مي خوام اگر توي ايران به شما توهين شده، اما بر اين مساله هنوز هم تاكيد مي كنم كه من به هيچ مليت و قومي توهين نكردم و اتفاقا با كساني كه توي كشورم غريب بودن و با من برخورد داشتن جوري برخورد كردم كه اگر من در كشور اونها غريب بودم انتظار داشتم اونا با من برخورد كنن! اين مساله رو مي توني از خيلي از هموطنات كه توي شيراز هستن و توي مدرسه ي راهنمايي ضيااشمس معدل درس مي خونن بپرسي!

با همه ي اين احوال اگر حس كردي به تو توهيني شده از صميم قلب ازت معذرت خواهي مي كنم و آرزو مي كنم وطنت و مردمت به بهترين موقعيت ها و افتخار هاي ملي و علمي و اقتصادي و سياسي برسن. شاد باشي دوست خوبم!

حالا يه سلام دوباره به دوستاي خوبم

تشكر مي كنم از دوستاي خوبي كه روز تولدم رو فراموش نكرده بودن و بهم تبريك گفته بودن ، براي همشون آرزوي شادي دارم.

با رفتن يه ارديبهشت ديگه و اومدن خردادي دوباره يه سال به سن من اضافه شد و 21 ساله شدم. اول خرداد يادآور زمانهايي كه از عمرم گذشته و خاطره هايي كه ازش باقي مونده!

مي خوام توي روز تولدم يه نگاه ديگه به خداي درونم بندازم! مي خوام از صميم دل باهاش حرف بزنم. مي خوام طعم شيرين گفتگو با همراه هميشگيمو يه بار ديگه بچشم!!

خدايا! شكرت به خاطر تمام روزايي كه در كنارم بودي! به خاطر نگاهي كه ازم برنگردوندي! به خاطر فرصت هايي كه براي جبران اشتباهام بهم دادي.

خدايا شكرت به خاطر اينكه به من اجازه دادي تا يك سال ديگه رو در كنار خانواده و عزيزانم سپري كنم.

شكرت به خاطر اينكه لذت زندگي در كنار بهترين پدر و مادر، بهترين خواهرا و برادر و بهترين همسر رو به من عطا كردي و اين لذت رو با حضور مهربونت چندين و چند برابر كردي.

خدايا شكرت به خاطر دوستاي خوبي كه دارم.

به خاطر سربلنديم! بخ خاطر سلامتيم!

خدايا هرچقدر كه بگم كم گفتم! پس بذار تمام خواهشم رو توي همين چند جمله خلاصه كنم:

خداي من، هرگز نگاهت رو ازم برنگردون و هميشه همراهم باش. چه در طول دوران زندگي دنياييم و چه در آخرت!

خداي من، هرگز به اهريمنان اجازه نده تا محبت و عشق تو رو از دلم حتي براي لحظه اي بيرون كنن، بلكه هر ثانيه به عشق و محبت خودت در دلم افزون كن!

خداي من، موهبت زندگي در كنار خانواده و عزيزانم رو از من دريغ نكن و هرگز به من اونقدر فرصت نده تا در سوگ عزيزي اشك بريزم!

خداي من، سلامتي، سربلندي، سعادت، اميد، عشق، ايمان، آزادي، بي نيازي به غير خودت و نياز دائمي به تو رو براي خودم و عزيزانم از تو مي خوام.

پناهم باش، محرم دردها و راز هام باش. نذار به جز تو تكيه كنم. و هرگز اين تفكر رو از من نگير كه آنچه به صلاح من هست رو در راهم قرار ميدي و چيزهايي كه به داشتنشون اصرار مي كنم و به دست نميارمشون بدون شد اگر بودن برام بي زيان نبودن!

يه بار ديگه شكرت مي كنم. اينبار نه فقط به خاطر نعمتهاي بي كراني كه نصيبم كردي، بلكه به خاطر اينكه بهم اجازه دادي تا باهات حرف بزنم! به خاطر اينكه به حرفام گوش دادي! به خاطر اينكه مجال تشكر از تو رو حتي اينقدر ناچيز و حقير در برابر عظمت تو و نعماتت پيدا كردم!

الهي شكر!

+ نویسنده : سارا ; ساعت ۱٢:٠۱ ‎ق.ظ - چاپ مطلب

پيام هاي ديگران()